W lecie 1934 roku zespół konstrukcyjny pod kierunkiem prof. Messerschmitta i inż. Rethela rozpoczął pracę nad projektem jednoosobowego myśliwca o oznaczeniu Bf 109, którego RLM (Reichsluftfahrtministerium - niemieckie ministerstwo lotnictwa) opisywało jako zastępcę przestarzałych Arado Ar 68 i Heinkel He 51. Cztery firmy zaprezentowały prototypy: Arado Ar 80V-1, Focke-Wulf Fw 159V-1, Heinkel He 112V-1 i Messerschmitt ze swoim Bf 109V-1. Wszystkie modele (oprócz Fw 159) zostaływyposażone w najlepszy silnik dostępny na rynku, angielski Rolls-Royce Kestrel V o mocy 695 KM. Porównanie prototypów odbyło się pod koniec października 1935 roku w Travemünde. Do następnych prób przeszły He 112 i Bf 109. Obydwie maszyny były wolnonośnymi metalowymi dolnopłatami z chowanym podwoziem. Ostatecznie wygrał projekt Messerschmitta, jako prostszy w montażu i tańszy w produkcji. Firma Messerschmitt dostała kontrakt na zbudowanie 10 maszyn. Po dokonaniu dalszych ulepszeń Bf 109 wszedł do produkcji jako standardowy myśliwiec Luftwaffe. Pierwsze operacyjne doświadczenia były zebrane podczas wojny domowe w Hiszpanii, gdzie walczyły Bf 109 w wersjach B i C. Wersja E została użyta już podczas ataku Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 roku. W czasie II wojny światowej produkowano Bf 109 w wersjach F, G i K (wersja G produkowana była od 1942 do kapitulacji Niemiec w maju 1945).
Ogółem w całym okresie wojny wyprodukowano 30 573 sztuki Bf 109 - najwięcej spośród wszystkich samolotów bojowych II wojny światowej. Razem z egzemplarzami licencyjnymi zbudowanymi w Czechosłowacji (do 1948) i Hiszpanii (do 1958) całkowita liczba Bf 109 wyniosła ponad 33 000 samolotów.
Oto zdjęcie:
http://messer.latwy.pl
